Znajdziesz tu notatki z mojego życia w Italii. Dowiesz się, jak poznaję Włochy podczas wędrówek po jej ziemi oraz
w kontakcie z kulturą, literaturą i z wszystkim co włoskie. Opisuję swoje wrażenia z podróży bliższych i dalszych.
Piszę o tym co mnie zaciekawiło, zatrzymało uwagę, skłoniło do refleksji. Zapraszam.

poniedziałek, 2 września 2013

Vado matto per la pizza ! Pizza z bakłażanami i pomidorkami

Świętujemy Międzynarodowy Dzień Pizzy :-)

Wprost przepadam za pizzą DDDDDD
Myśl o kawałku wypieczonego ciasta ociekającego serem, pobudza  moje ślinianki i prawie zawsze mam ochotę na pizzę. Ciekawi mnie  smakowanie pizzy w nowych miejscach... .


Wypiekam pizzę w domu,  

częściej niż inne potrawy bez obawy, że może nam  się przejeść :-) Nie zawsze  trzymam się okrągłego kształtu, często wylepiam ciastem prostokątną blaszkę. 
Kluczową sprawą jest odpowiednie wyrobienie ciasta. Czynność wymaga przyłożenia się i czasu, w moich rękach ciasto przechodzi  kolejne fazy:  ugniatania, naciągania, poklepywania, podrzucania.  


Pizza  na stałe weszła do naszego domowego repertuaru, a wielokrotność powtarzanej czynności sprawiła, że zostałam domową pizzaiolo DDDDDD
 Z ciasta robię dwie kulki i przechowuję  w lodówce. Z każdej porcji będzie jedna pizza.  

Składniki na  ciasto:
450dag mąki
25 g świeżych drożdży
250ml wody mineralnej ciepłej
łyżeczka soli,
łyżeczka cukru
3 łyżki oliwy z oliwek

Farsz:
plastry pieczonego bakłażana
oliwki zielone
pomidorki czereśniowe


Przygotowanie:
Najpierw przygotowuję rozczyn z drożdży. Kruszę drożdże do dużego kubka, dodaję cukier i zalewam ciepłą wodą. Wciągu kilku minut drożdże zaczynają pracować i wzburzone unoszą się na powierzchni wody. Mąkę przesiewam przez sito, dodaję sól, cukier, przygotowany rozczyn z drożdży i na koniec oliwę. Wyrabiam ze składników ciasto, podsypując w razie potrzeby mąkę. Wyrobione, elastyczne  ciasto dzielę na dwie części, umieszczam w  miseczkach, przykrywam folią spożywczą i wkładam do lodówki. Jedną porcję wykorzystuję tego samego dnia, a drugą następnego.

Wykonanie:
Palcami rozprowadzam ciasto na brytfance. Wierzch ciasta smaruję gęstym sosem pomidorowym i posypuję oregano, potem układam składniki w/g uznania. Wkładam do nagrzanego do 220 stopni piekarnika i po około 15 minutach wyjmuję, żeby na wierzchu położyć pokrojoną mozzarelle, albo posypać startym  parmigiano reggiano. Ponownie umieszczam w piekarniku i  po około 10 minutach pizza jest już gotowa.


W Neapolu Święto Pizzy obchodzi się od 3 do 8 września.  



8 komentarzy:

  1. Witam Darku wśród obserwatorów bloga :-) miło, że się odzywasz ,
    po tym pomruku i mlaśnięciu rozumiem, ze też jesteś wielbicielem pizzy :-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Certo che sembra buona ;) Faccio stesso impasto ma con un po' di latte.
    Però stavo pensando perchè hai scritto 'con pomodorini di melanzane'? Secondo me qui ci vuole solo la particella congiuntiva 'e'. Oppure hai usato la struttura grammatica che non conosco per niente.
    Saluti,
    Giusta

    OdpowiedzUsuń
  3. e poi si dice ' vado matto DI, non si usa per. Si usa per, ma in un'altra struttura - andare pazzo PER.
    Scusami, però ti scrivo tutto questo perché non so che sai italiano e sono io chi si sbaglia.
    Saluti :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Giusta - „Vado matto per la pizza” to wyrażenie idiomatyczne, którego znaczenie jest swoiste dla języka włoskiego, trudno mi więc wytłumaczyć dlaczego używa się taką, a nie inną konstrukcję językową, gdyż espressioni idiomatiche nie podlega regułom składni, a więc jest wyjątkiem od poznanych reguł językowych. Miło, że się do mnie odezwałaś , cieszą mnie aktywni czytelnicy. Pozdrawiam serdecznie. Saluti 

    OdpowiedzUsuń
  5. Giusta- słuszne wytknięcie błędu językowego popełnionego przeze mnie, rzeczywiście powinnam napisać … con pomodorini e melanzane, żeby nie raził innych poprawię błąd na blogu. Dziękuję, że tak uważnie czytasz mojego bloga , wskazówki moich czytelników pomagają mi rozwijać się. Grazie mille.

    OdpowiedzUsuń