Znajdziesz tu notatki z mojego życia w Italii. Dowiesz się, jak poznaję Włochy podczas wędrówek po jej ziemi oraz
w kontakcie z kulturą, literaturą i z wszystkim co włoskie. Opisuję swoje wrażenia z podróży bliższych i dalszych.
Piszę o tym co mnie zaciekawiło, zatrzymało uwagę, skłoniło do refleksji. Zapraszam.

piątek, 27 listopada 2015

Trunki spod znaku Bahusa. Wina regionu Veneto



Wino- boski trunek Bahusa-  nieodłączny element włoskiej kultury, słusznie przez wielu  kojarzony z nazwą „da tavola”, bo stawiane na stołach razem z oliwą. 
Zamienia spotkania rodzinne w przyjemne wydarzenia towarzyskie i powoduje, że czas spędzony  za stołem wydłuża się na  rozmowach do upadłego.
Winem popija się jedzenie dla podkreślenia smaku spożywanych potraw. Tradycja zestawiania wina z potrawami jest w Italii bardzo silna i  sprawia, że  smak włoskich win jest bardzo subtelny i wyrafinowany. Jednak w tym związku rządzą wzajemne zależności i reguły,

wino nie może dominować  smakiem nad potrawą, tłumić jej zapachu i odwrotnie.

Produkcja setek gatunków wina jest w Italii zregionalizowana. Na wytyczonych obszarach „włoskiego buta”, w zależności  od regionu i odmian uprawianej winorośli, produkowane są trunki o szczególnych cechach jakościowych.         


Cenię  sobie  smakowitą, pełną aromatów  kuchnię  i dbam o dobrą atmosferę przy stole, nie może  więc zabraknąć wina, już jeden wypity kieliszek poprawia nastrój, dołożyć do tego walory zdrowotne i nikt nie zaprzeczy w dobroczynne działanie trunku.  

Proponuję krótki  przegląd win z regionu Veneto,

mam nadziej, że zainteresuję prezentacją, zachęcę do własnych poszukiwań i  degustacji wybranego trunku.

Pierwszeństwo oddaję  białemu  Custoza, produkowanemu z winorośli uprawianej na wzgórzach okalających  miejscowość Custoza. Panuje tu  specyficzny  mikroklimat, w upalne dni jest tu zawsze chłodniej, a powietrze  bardziej rześkie. Takie walory skupia w sobie orzeźwiające, białe wino Custoza. Niedrogie, o niskim poziomie alkoholu wytrawne Custoza DOC  ma  olbrzymią rzeszę fanów. Szczególnie poszukiwane jest podczas upałów  z uwagi na właściwości  obniżające ciepłotę ciała. Traci swój kwaskowy smak  w towarzystwie  słodkich potraw np. ryb pieczonych  w słodkich sosach śmietanowych, tortilli z kurczakiem, fritatty z cukinią oraz w połączeniu ze słonymi daniami, np. z formaggio caprino, .   




Okolice  położone po wschodniej stronie jeziora Garda, to region winiarski produkujący czerwone Bardolino Classico i różowe Bardolino Chiaretto. Oba należą do kategorii win lekkich i najlepiej smakują latem po uprzednim schłodzeniu w towarzystwie dań jarskich. To wina dla niecierpliwych dojrzewają w ciągu 8-12 miesięcy  i polecane są do konsumpcji bez dalszego starzenia.  


Bardolino Classico  ma przejrzystą, jasnorubinową  barwę z czereśniowym odcieniem, pachnie pogodnie czerwonymi  owocami z wyczuwalną nutą truskawkową i malinową. Doskonale pasuje do lekkiego risotta ze szparagami albo spaghetti z pomidorami i owocami morza. 



Bardolino Chiaretto  to moje ulubione różowe wino na upały, doskonale gasi pragnienie, pachnie winoroślą dojrzewającą na wzgórzach okalających jezioro Garda. Jest to wino uniwersalne, świeżość i  orzeźwiająca kwasowość  decyduje, że doskonale nadaje się do sałat z lekkimi sosami i owocami, pasuje również do ciast, doskonale podkreśla słodycz deserów.



Soave Classico  cieszy się dużym uznaniem wśród smakoszy wina. To soczyste, wytrawne białe wino o wyraźnym bukiecie, skupia  słodycz winorośli dojrzewających w słońcu  na wzgórzach okalających miejscowość  Soave, położoną  na  wschód od Verony. W wersji  Recioto, robione z suszonych winogron, ma piękną złotą barwę i delikatny miodowy smak. Przyjemne na letnie słoneczne popołudnia spędzane w towarzystwie przyjaciół, świetne z warzywami z grilla, daniami z ryb lub do caprese z mozzarelli, carpaccio z polędwicy.       



Valpolicella to słynne czerwone wino, które  intensywnością smaku oczarowało Goethego podczas podróży do Włoch. Rekomendacja słynnego poety nie jest bezpodstawna, mocno rubinowa barwa trunku przekłada się na jego esencjonalność;  obficie owocowe, pozostawia w ustach przyjemny  posmak likierowej, pestkowej wiśni, a w opustoszałym kieliszku długo jeszcze utrzymuje się przyjemnym zapach wiśni i śliwki z nutą  pieczonych migdałów. Valpolicella produkowana jest w  winnicach położonych na północ od Werony.

Valpolicella  amarone  robiona  z winogron suszonych  zyskuje dodatkową głębię smaku i aromat. Znakomicie nadaje się do włoskich wędlin oraz makaronu z sosem pomidorowym, mięsnym lub grzybowym. 

Przy zakupie wina warto czytać etykiety,

  • nazwa konkretnej winnicy ( producenta), oznacza, że pochodzi z niej 95% gron. Jeśli  wino od danego producenta nam smakowało  zapamiętujemy nazwę winnicy, która obiecuje inne, dobre wina.
  • zapisany  na etykiecie  rocznik to informacja, że 95% winogron pochodzi ze zbiorów w danym roku.
  • podawana jest również zawartość alkoholu,
  • etykieta opisana jest  słowami, których znaczenie  warto zapamiętać , np.:
clasico- odnosi się do win z serca regionu często produkującego najlepsze wina,
abboccato – oznacza wino półsłodkie,
amabile -słodkie,
secco- wytrawne,
frizzante, spumante- musujące,
passito- produkowane z półsuchych winogron,
recioto – z suszonych winogron,
ripasso- fermentowane w beczkach,
riserva- dłużej leżakowane.   

Inne oznaczenia to:    
DOC ( Denominazione di Origine Controllata) odnosi się do ograniczonego regionu produkcji wina, oznaczenie to jednak nie decyduje o jakości wina.
DOCG( G oznacza e garantita ) odnosi się do win lepszych od zwykłych DOC.
IGT ( Indicazione Geografiche Tipici) oznacza wina pomiędzy DOC a vino da tavola.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz